Ang mga napadala dayon nga relief goods gikan Indonesia nga packed in a pouch and ready to distribute na mao’y gipabungkag ug gipanglahi lahi ang sulod sa among pagvolunteer. Wala ko kasabot ngano dili nalang idiritso ug hatag nga naka-pack naman. Ug maskin kami halos tanan nga nagvolunteer didto wala kasabot ngano murag walay sense of urgency nga ang ready na unta himoan paman jud ug higayon nga malangay.Ug amoa nang nalahi lahi ang uban gipayabo kay dili daw sa sako nga naay DSWD isulod kay didto sa naay NFA. Kaduhang kalangay.
Gasakit akong dughan samtang gipangkuha nako ang sulod sa pouch ug gipangbuwag. Kung sa pagdawat ato nga mga donation diritso ihatod sa mga biktima ni Yolanda, dili sila magutman ug maghulat mamatay. Nagsakit akong boot nga ang ubang nasod naghuna huna nga mapaspas ang atoa sang gobyerno wala ra sa ilang huna huna. Ngano mag cge paman ug repack ug pamungkag sa mga giandam na daan sa laing nasod.
Nanguli mi ug giputol namo among pagserbisyo. Kay samtang gipangbungkag nako ang sulod sa pouch’ nalooy ko sa mga tawo nga wala dayon naabtan ug hinabang. Naulaw ko sa mga nasod nga nag effort nga mapaspas ug padala sa ilang donation samtang atong gobyerno gipanghold lang ang mga donation kay kung wala pa na repack, wala pa naihap.
I am frustrated. I am angry. I feel hopeless.
Lesson learned, dili nako mo-volunteer sa gobyerno. Mas maayo sa private sectors nlang.