
Originally Posted by
yanong_banikanhon
Mga tinahud nga magtatambag, atong saw-an kining sulat nga gikan ni Meling.
Mga tinahud nga tigpasiugda niining maong programa, maayong adlaw kaninyong tanan.
Ako si Meling nga taga barangay Taghapyod, lungsod sa Agipo. Kining akong suliran bahin kini sa akong bana nga damanon kaayo. Halos kada gabii, inig pangatulog namong tanan, mokalit lang siya og syagit "Ako si Kulafu ang Mangluluwas". Kun akong pukawon, magkimod-kimod lang iyang baba unya mobalik ra pud siya'g katulog.
Duna pa to'y higayon nga kusog gyud kaayo ang iyang yawyaw samtang natulog. Matud niya "Sige! Sige! Maligo ta! Maligo ta. Linaw kaayo ang dagat". Naulaw gyud ko kay bukid baya ning among gipuy-an, 50 kilometros ang pinakaduol nga dagat. Madungog ra ba gyud pag-ayo ang iyang yawyaw kay hilom man kaayo ang kagabhion.
Mao tong sa akong kaulit, nagkuha ko og usa ka pitsel nga tubig unya ako dayong gisablig sa akong bana aron makamata. Naunsa man kaha nga nibangon man nuon (bisan piyong ang mga mata) kay magkuha kuno siya og salbabida.
Ako lang gyud siyang gisundan, didto nipadulong sa abohan ang kwanggol. Dayon niyang ingon: "Oy, naay daghang uwang. Manikop ta." Iya dayong gikaraw-karaw ang mga baga. Da! Nakasyagit lagi siya'g tabang kay gipamaak kuno siya sa uwang.
Nakamata ang akong bana unya didto milingkod sa duol sa abohan, nagsige'g huyop-huyop sa iyang mga tudlo nga nangapaso. Imbis akong kasuk-an kay naka-istorbo siya sa mga silingan, nalooy naman pud kong nagtan-aw sa iya.
Mga magtatambag, unsa may akong buhaton aron mawala na kining pagka-damanon sa akong bana? Nahadlok ko nga moabot ang panahon nga damanon siya unya dili nako mabantayan. Basin unya'g moadto sa among silingan, lahi unya iyang makarawan. Isogon ra ba'g hitsura tong bana sa akong kumare. Basin unya'g mahurot og kaputol ang mga tudlo sa akong bana.
Palihug tabangi og tambagi ninyo ako.
Inyong ubos nga magtatampo,
Meling