
Originally Posted by
janninat
i feel for you TS..it happened to me too, worst kuyog pa jud nako ako husband na colleague nako sa hospital...
my experience goes like this...
i left toledo at 8:00 a.m. kape ra amo giinom, we reached poea-cebu at around 9:30 or 10:00 yata yun, not sure but we're early...naabtan mi ug lunch hour wa pa mahuman ako OEC...so we decided to wait kay walay kan anan nga duol sa POEA...1:30 p.m. resume ila working hours...wa gihapon mahuman...then 3:00 p.m. na lang wala pa jud mahuman, ako na giduol ang babaye nga galingkod sa atubangan sa computer, ako gi ask asa na ang ako OEC kay gutom na mi ako husband...igo ra niingon nga tua sa silong ang in charge naay giadto...gayawyaw na ko kay gutom na kaayo, pagsaka sa in charge naay dala snack..sus kalagot kay sila sakto sa breakfast ug lunch unya wala jud humana ang akong OEC kay mo break na pud sila...sus kalagot jud, gayawyaw jud ko, maayo gani kay iya gihuman ang akong OEC una siya ni kaon sa iya snack...
we finished at 4:00 p.m., una pa mi nakakaon sa amo lunch...comment sa akong husband..."is this how your government treating you guys?" kay nakit an niya ang kadaghan sa mga OFW nga nagpila, pwerteng inita, tulakan, para makauna lang ug sulod...
i feel sorry for myself, and i feel sorry for all OFWs...surviving and struggling abroad, pag uli mao gihapon, wala man lang kahit pakunswelo de bobo...